Bernárdez Gómez, Isabel

Mestra, 19 anos. Moza de Antonio Ocampo Otero, encarcerado. Filla do médico Luis-Telmo Bernárdez Santomé, executado, e de Isabel Gómez Costas; eran nove irmáns, entre eles Telmo Bernárdez Gómez, exiliado, e José Bernárdez Gómez, exiliado. Estudou Maxisterio na Escola Normal de Pontevedra, rematando no ano 1936. Mestra da Escola de San Amedio de Corvillón, Cambados (Pontevedra).

Militante da Federación Universitaria Española (FUE) e da Federación de Traballadores da Ensinanza, da UXT (FETE-UXT).

Depurada. Exiliada.

Despois do golpe militar e do asasinato do seu pai, Bela agochouse na casa familiar de San Martiño de Tameiga, en Mos (Pontevedra) para evitar que a raparan por levan a bandeira republicana nas manifestacións que se produciron despois do triunfo da Fronte Popular (FP).

Os franquistas separárona, coma aos seus irmáns, do seu posto de mestra e á súa familia embargáronlles todos os bens.

Marchou para o exilio coa súa nai, as súas irmás e os seus dous irmáns máis pequenos. Estiveron en Portugal ata o 17/12/1937, cando embarcaron en Porto para Francia e en Estados Unidos, cara onde marcharon o 10/11/1939 no De Grasse. Marchou coa súa nai e os seus irmáns María, Rita, Carmen, José e Pedro. Finalmente acabaron o día 27/11/1939 en Nuevo Laredo, Taumalipas (México).