Fernández Saavedra, Antonio

Practicante e médico, 26 anos. Veciño de Santa Mariña de Sillobre. Emigrado en Cuba desde 1924 a 1928, cando o deportaron e instalouse en Barcelona, onde se fixo practicante. Estudou tamén Medicina, que non rematou por mor da guerra civil.

Militante da Agrupación Socialista (AS) en Barcelona.

Fuxido. Encarcerado. Depurado.

Combate durante a guerra civil no exército republicano como capitán médico na fronte de Teruel.

Causa aberta en Ferrol polo delito de deserción (non se ter presentado a filas) co resultado de ser declarado fuxido e en rebeldía.

Cae preso dos fascistas na fronte de Teruel, en Binefar (Huesca), pasa polo campo de concentración de Garrapatillas e, máis tarde, incorporárono ao exército sublevado. Enviárono á Coruña para traballar no Hospital de Sangue.

Detido en Ferrol (A Coruña) en febreiro de 1940 e ingresado no Castelo de San Felipe.

Xulgado novamente en consello de guerra en Ferrol polo delito de auxilio á rebelión, en febreiro de 1942, co resultado de sentenza a cadea perpetua.

Pena ordinaria conmutada pola de 20 anos de cadea.

Puxérono en liberdade condicional en xullo de 1942, trasladouse coa súa familia á Coruña e remata por montar unha ferretería na Praza de España.

Consegue a liberdade absoluta no ano 1962; mantivérono inhabilitado como practicante ata 1963, ano no que entra a traballar na Compañía Transatlántica.