Girón Bazán, Jesús

Tiña 13 anos. Era o pequena dunha familia de nove irmáns, entre eles Manuel Girón Bazán, Girón, e José Girón Bazán, a quen feriran en setembro de 1937 na fronte asturiana, evacuárano a Francia e internárono nun campo de concentración nazi.

Sancionado. Fuxido. Morte en enfrontamento.

Os seus irmáns maiores José e Manuel crearon no monte a “fronte dos Girones”, motivo polo que sofre represalias toda a familia. Á súa nai, ás súas tres irmás e a el mesmo, que era o pequeno, torturáronos os represores e desterráronos durante varios anos.

Despois de desertar do servizo militar en Valladolid, Jesús incorporouse ás guerrillas antifranquista a finais de xullo de 1945 para fuxir de tanto acoso.

Demetrio García Álvarez, Pedro, fuxido no monte desde 1937, creou un grupo guerrilleiro na Raia Seca galaico-portuguesa a comezos de 1945, polas zonas de Verín e Chaves, onde tiña como lugartenente a Juan García Salgado, tamén labrego, de Casás dos Montes, Oímbra (Ourense). Tamén estivo con el Jesús Girón Bazán e moitos portugueses.

Jesús morreu o día 11/12/1946 no Hospital de Ourense como consecuencia dunha ferida mortal recibida no decorrer do asalto a un coche de liña da empresa Perille o día 09/12/1946, no camiño de Aranes. No enfrontamento morrera un pasaxeiro. Os outros oito guerrilleiros que interviron no operativo fuxiron a Cambedo da Raia, Chaves (Portugal).