González López, Manuel-María

Avogado, escritor e político, 44 anos. Veciño de Toledo. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela (USC). En 1919 trasladouse a Vigo (Pontevedra) por motivos profesionais.

Redactor de Voz del Pueblo e colaborador de La Campana.

En 1919 participou na II Asamblea Nacionalista e en 1922 era presidente do Centro Republicano de Santiago de Compostela (A Coruña) e concelleiro nesta cidade. Xa como militante do Partido Republicano Radical Socialista (PRRS) participou no Pacto de Lestrobe. O 14 de abril de 1931 proclamou a II República en Vigo e presidiu a xunta directiva viguesa da Organización Republicana Gallega Autónoma (ORGA) en xullo dese ano.

A súa amizade con Santiago Casares Quiroga reportoulle diferentes altos cargos na Administración. De decembro de 1931 ata xuño de 1932 foi gobernador civil de Huesca. De xuño de 1932 a setembro de 1933 sería gobernador civil de Córdoba, onde fixo fronte á Sanjurjada. Xa integrado en Esquerda Republicana (ER) nomeárono gobernador civil de Albacete de marzo a xuño de 1936. O día 14/06/1936 destinárono para desenvolver ese mesmo cargo en Toledo, onde tivo enfrontamentos cos socialistas por mor dos asuntos agrarios.

Colaboracionista?.

Cando a revolta militar de xullo de 1936 achábase en Toledo. Aparentou que os militares rebeldes internárono como refén no Alcazar de Toledo; co tempo comprobouse que entrara de xeito voluntario. O entón coronel José Moscardó Ituarte manifestou que González López implicárase na conspiración golpista e, ese mesmo coronel, asinoulle un certificado de lealdade á causa rebelde.

Xa instalado na Coruña desde 1940 actuou como defensor en varias causas contra autoridades republicanas. Durante a ditadura franquista desenvolveuse como avogado na cidade herculina.