Barja de Quiroga, Juan

Militar e avogado, 38 anos. En 1923 casou con María-Josefa Paz Losada; tiveron dous fillos e catro fillas: Juan-Manuel, María-Cruz, José-María, María-Dolores, Margarita e María-Josefa. Ingresou na Academia de Infantería de Toledo con 14 anos. Participou nas campañas de África e en 1927 era o xefe de Estado Maior do xeneral Emilio Mola Vidal. Retirado do Exército por mor da Lei Azaña. Durante a II República licenciouse en Dereito, exercendo como profesor mercantil e como directivo na Caixa de Aforros.

A finais de 1931 asinou o manifesto fundacional da Coalición Rexional de Dereitas Democráticas (CRDD). Delegado rexional de Acción Católica (AC) en Galicia e propagandista agrario, chegando a ser o secretario da Federación Católica Agraria da Coruña.

A partires de 1933 colaborou na revista Acción Española.

Golpista. Morte en combate.

Despois do triunfo dos sublevados na Coruña, organizou e mandou a Bandeira Lexionaria Galega cando era comandante do Estado Maior; saen o 28 de agosto da Coruña cara a fronte asturiana. Nesta Bandeira estaría, entre outras persoas, Enrique Sáez Alfeirán. Este grupo disolveuse en novembro e, en decembro, incorporouse ao cuartel xeral do Exército do Norte, ás ordes de Emilio Mola Vidal e con destino na fronte de Bilbao.

Morreu no cerco de Teruel; algunhas testemuñas indican que os tiros procedían das súas propias filas.

Soterrárono na Coruña.