Dopazo Rodríguez, Francisco

Carpinteiro e político, 33 anos. Compañeiro de María-Dolores Villamarín Otero, exiliada. Veciños de Rairo.

Presidente do Sindicato da Madeira da Casa do Pobo de Ourense. Concelleiro de Amoeiro (Ourense) polo PSOE de 1931 a 1936. Deputado provincial de Ourense polo PCE do día 21/03/1936 ao 20/07/1936.

Fuxido. Exiliado. Encarcerado.

Cando se produce o golpe militar e despois dos paseos que se estaban a producir, agochouse detrás dunha parede na casa da súa compañeira María-Dolores; máis tarde acubillouse en minas e pozos secos. Coa axuda duns barqueiros amigos da súa compañeira, no mes de xuño de 1937 cruza a Portugal con Alfonso Pazos Cid e o xuíz de Amoeiro.

Logo duns meses en Portugal detivéronos, pasaron dous meses no cárcere e acabaron por envialos en barco cara Francia pero decidiron desembarcar en Barcelona e uníronse ás forzas republicanas. Tras da caída de Cataluña pasaron a Francia.

A Francisco confinárono no campo de Argelès-sur-Mer (Pireneos Orientais, Occitania, Francia). Cando se produce a invasión alemá de Francia, volveu a esconderse e ao remate da II Guerra Mundial estableceuse no país galo. Adicouse á construción de presas para producir electricidade.

O día 05/10/1967 casou en Toulouse (Occitania, Francia) con María-Dolores Villamarín.

Regresaron á súa casa de Rairo no ano 1968.