Barros Montero, Manuel

Mariñeiro e político, 16 anos. Solteiro. Veciño de Redondela.

Militante das Xuventudes Comunistas desde os 15 anos.

Encarcerado. Sancionado.

Prendérono despois do movemento militar rebelde, o 22 de decembro de 1936, mentres xogaba ao fútbol e ingresárono no frontón da rúa María Berdiales, en Vigo (Pontevedra).

Xulgado en consello de guerra en Vigo (Pontevedra) polo delito de rebelión militar (acusárono de comunista e de requisar armas), na causa 759/36, co resultado de sentenza a seis anos de prisión menor.

Sancionado cunha multa de dous millóns de pesetas.

Ingresado na Colonia Penitenciaria da Illa de San Simón, Redondela (Pontevedra) entre 1937 e 1938.

Pena ordinaria conmutada pola comisión de exame de penas de Pontevedra.

Trasladárono á Prisión Provincial de Vitoria e a de Valladolid, da que sae en liberdade condicional o 12/08/1940, que se publicou no BOE nº 235 do día 22/08/1940.

Empregouse en Vigo e reorganizou o PCE en Redondela. Coa caída do PCE en toda Galicia no ano 1948, condenárono a dez anos de cadea e internárono na prisión de Santoña, na que pasou seis anos; sae en liberdade no ano 1954.

Casou e tivo dous fillos.

Concelleiro de Redondela polo PCE no ano 1983. Publicou as súas memorias.