Delgado Núñez, José-Luis

Labrego e político, 25 anos. Veciño da Portela.

Membro do Partido Galeguista (PG) en Vilamartín de Valdeorras desde 1934 ata o 29/05/1936.

No mes de xuño de 1934 tiroteouno o crego José Caurel cando tocaba as campás da igrexa para convocar ao pobo a unha folga. O mesmo cura denunciouno en marzo de 1936 por pedirlle que abandonase a casa reitoral e coa pretensión de pasala, xunto co cemiterio, á propiedade do concello.

Fuxido. Executado.

Cando se produce o golpe dos sublevados, o día 21/07/1936 participou no enfrontamento contra ás forzas falanxistas e militares sublevados, que pretendían tomar Vilamartín de Valdeorras.

Despois ocultouse nos montes con outros veciños e pretendeu pasar ao Principado de Asturias sen conseguilo. Denunciárono, localizárono os represores no ano 1937 e detivérono.

Xulgado en consello de guerra en Ourense polo delito de adhesión á rebelión, na causa 458/37, co resultado de sentenza á pena de morte.

Neste consello de guerra condenaron á pena de morte a: José-Luis Delgado Núñez; pena de cadea perpetua para Juan-Antonio Álvarez Quiroga; sentenza de sobresemento para Antonio Fernández; declararon fuxido a Antonio Rodríguez García; descoñécese o sentido do auto de José Sánchez García.

Fusilado no Campo de Aragón do Cuartel de San Francisco, en Ourense.