Ferradás Pastoriza, José

Mariñeiro, 24 anos. Compañeiro de Josefa Cabral; tiveron dúas fillas. Veciños de Beluso. Mariñeiro de baixura.

Socialista e sindicalista.

Fuxido. Exiliado. Encarcerado. Morte na cadea.

No momento do golpe militar participou en algunhas accións para tratar de evitalo.

Perseguido polos facciosos que tiñan a intención de matalo, unha noite escapou da súa casa. Semella que fuxiu por mar a Portugal e pasou logo á zona republicana. Combateu nas frontes do País Vasco, Cantabria e Principado de Asturias, posiblemente no 9º Batallón México das Milicias Socialistas e da UXT de Euskadi.

Ao remate da guerra civil pasou a Francia, onde o ingresaron no campo de Argelès-sur-Mer (Pireneos Orientais, Occitania, Francia).

Enrolouse o día 23/12/1939 na 107ª Compañía de Traballadores Estranxeiros e traballou na Liña Maginot, onde o prenderon os alemáns en xuño de 1940 despois de producirse a invasión nazi.

Preso dos nazis en Belfort e enviado ao campo de Bad Fallingbostel stalag XI-B (Baixa Saxonia, Alemaña). Trasladado aos campos de exterminio austríacos de Mauthausen, onde chegou o día 27/01/1941, e ao sub-campo de Gusen, no que o ingresaron o día 08/04/1941.

Morte rexistrada en Gusen e incinerado catro días despois.

Algunhas fontes reflicten o seu primeiro apelido como Fernández.