González Eiras, Constantino

Factor do ferrocarril, 36 anos. Casou en 1925 con María Fernández Paz; tiveron un fillo e unha filla: Constantino e María. Veciños de Talavera de la Reina.

Militante da UXT e do PSOE.

Cando se produce a folga xeral revolucionaria de outubro de 1934 tiña o seu destino en Monforte de Lemos (Lugo), onde rematou castigado e trasladado en marzo de 1935 a Talavera de la Reina, como factor de 1ª clase. Nesta localidade toledana nomeárono presidente do Consello Ferroviario Local, pola que a súa actividade foi, máis que nada, sindical.

Executado.

Cando comezou a guerra civil evacuárono coa súa familia a Madrid o día 01/09/1936, onde o nomearon comisario político de compañía e de batallón na 112ª Brigada Mixta, 5ª División do VI Corpo de Exército do Exército do Centro na defensa da capital.

Ao remate da contenda española foxe cara Alacante e na viaxe cao o exilio francés, prendérono os alemáns no mar o día 30/03/1939 e devolvérono aos franquistas que o ingresaron no Castelo de San Fernando.

A súa dona María achegouse a Alacante para saber del, detivérona os rebeldes o día 28/09/1939 e condenárona a 12 anos de cadea polo delito de auxilio á rebelión. A María puxérona en liberdade condicional o día 17/10/1941.

Xulgado en consello de guerra en Talavera de la Reina, o día 13/05/1942, co resultado de sentenza á pena de morte segundo resolución do día 20 seguinte.

A Constantino fusilárono e soterrárono nunha fosa común no cemiterio de Talavera de la Reina.