González Fernández, Evaristo

Catedrático, poeta e tradutor, 19 anos. Solteiro. Veciño de Arbo. Era o último de catro irmáns. Co tempo sería catedrático, poeta e tradutor.

Encarcerado.

Cando comezou a guerra civil mobilizárono os franquistas e desertou, con outros compañeiros, do Rexemento de Artillería Lixeira nº 15 de Pontevedra, 8ª Brigada de Artillería da VIII División Orgánica.

Cruzaron o Miño cara Portugal e prendéronos os policías portugueses, que os entregaron á Garda Civil de Salvaterra de Miño (Pontevedra).

Xulgado en consello de guerra en Pontevedra, o día 19/09/1936, polo delito de deserción co resultado de sentenza a cadea perpetua.

Estivo na cadea en Caldas de Reis (Pontevedra) e na Colonia Penitenciaria da Illa de San Simón, Redondela (Pontevedra).

Ingresárono no penal do Forte de San Cristóbal, Pamplona (Navarra), o día 11/10/1937.

Viviu en cárceres e campos de concentración ata que o puxeron en prisión atenuada o día 01/06/1941.

Enviárono ao campo de concentración de Miranda de Ebro (Burgos) e ao Batallón Disciplinario de Soldados Traballares nº 91 de Forteventura (Illas Canarias).

Despois licenciouse en Filosofía e Letras pola Universidade de Santiago de Compostela (USC) e exerceu de profesor do Ensino Medio.