López Fernández, Antonio

Xastre, labrego e peixeiro, 31 anos. Veciño de Santo Antonio do Mazo.

Militante da CNT e membro da Sociedade de Labregos.

Fuxido. Encarcerado. Axustizado.

Prendérono os falanxistas pero foi quen de escapar.

Xulgado en consello de guerra en Ourense polo delito de auxilio á rebelión, na causa 910/38, co resultado de ser declarado fuxido e en rebeldía segundo resolución do día 21/07/1938.

Tamén declararon fuxido neste proceso a José-María Díaz Marzábal.

Ao remate da guerra civil rendeuse ás autoridades franquistas e pasou polo cárcere do Barco de Valdeorras (Ourense).

Evadiuse da cadea cando os falanxistas quixeron asasinalo en Carucedo (León), gañou o monte gravemente ferido e converteuse nun delincuente solitario, con accións máis de bandido que de resistente, o que lle valeu que o buscaran tanto a Garda Civil como os propios guerrilleiros da Federación de Guerrillas de León-Galicia (FG), que decidiran eliminalo.

Procesárono polo delito de atraco nos anos 1942 e 1944.

A finais de novembro de 1945 matouno o pastor Pedro Fernández López, de 17 anos, nos montes de Gestoso, cando Antonio tentaba violar a dúas mozas amigas de Pedro, Celsa e Argentina; Celsa tamén morrería na acción, vítima dun tiro de Corchas.