Meixengo Pereira, José

Médico e político, 28 anos. Veciño da Arnoia (Ourense), onde exerce como médico. Irmán de Antonio Meixengo Pereira, procesado. Estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela (USC), rematando no ano 1934. Era fillo e neto de médicos.

Militante do PSOE, elixírono alcalde da Arnoia pola coalición da Fronte Popular (FP) de marzo de 1936 ata o día 15/07/1936.

Encarcerado. Sancionado.

Cando se produce o golpe militar fascista prendérono na Cañiza e ingresárono na Prisión Central de Celanova (Ourense), onde zafou dunha saca para pasealo.

Xulgado en consello de guerra en Ourense polo delito de rebelión, na causa 933/36, co resultado de sentenza á pena de morte.

Para saber das persoas e sentenzas ditadas neste procedemento consultar a ficha de Rodrigo Alonso Álvarez.

Pena de morte conmutada pola de cadea perpetua e rebaixada con posterioridade a 12 anos de prisión.

Mentres permaneceu na cadea conseguiu zafar das sacas nocturnas dos falanxistas cando se atopaba no Mosteiro de Celanova (Ourense) e grazas ao apoio que tivo dos responsables carcerarios. Desde o ano 1937 retivérono no mosteiro de Santa María a Real de Oseira, San Cristovo de Cea (Ourense).

Puxérono en liberdade condicional en abril de 1939 e chamárono a filas.

Xulgado en xullo do ano 1940 por responsabilidades políticas co resultado de multa de 50.000 pesetas e dez anos de inhabilitación para cargos públicos.

Máis tarde volveu exercer a medicina en Celanova e en Verea.

Volvérono prender en marzo de 1947 baixo a acusación de pertencer ao Socorro Rojo Internacional (SRI). A Acusación demostrouse que era falsa.

Na volta de 1957 ou 1958 viaxou á República Arxentina.

No ano 1973 trasladou a súa praza e foi médico de Redondela (Pontevedra), onde se xubilou.