Pardal Pouso, Marcelino

Tiña 18 anos. Veciño de Ferrol. Xogou de central no Racing de Ferrol desde a temporada 1933/34 ata a guerra civil.

Anarquista. Militante da CNT e das Xuventudes Libertarias (XXLL).

Exiliado. Encarcerado.

Mobilizado polos franquistas despois de que tomaran a súa cidade.

Logo do asasinato do seu irmán Francisco Pardal Pouso, decidiu cambiar de bando e pasouse aos republicanos, cos que loitou na Batalla do Ebro.

Ao remate da guerra civil pasou a Francia e internárono no campo de concentración de Cap d'Adge (Hérault, Francia); logo trasladárono á Liña Maginot, nunha brigada de traballo que construía o camiño de ferro.

Preso dos nazis alemáns en Estrasburgo stalag V-D (Gran Este, Francia). Deportado nun tren de gando con máis de 800 españois (algunhas fontes falan de 847) ao campo de exterminio de Mauthausen (Austria), onde chega o 13/12/1940. Alí formou parte do equipo de fútbol La República, no que xogaban españois deportados.

Liberado polos aliados o día 05/05/1945.

Despois da liberación non quixo volver a España e estableceuse en Béziers.

Último galego en morrer dos que tiveron a desventura de pasar polos campos do horror nazi.