Silva Martínez, José

Canteiro, 46 anos. Casou o día 23/07/1920 con Severina Araújo Ríos; tiveron cinco fillos. Viviron en Madrid e en Barcelona. Estivo cinco anos no servizo militar en África.

Dirixiu os semanarios La Lucha Social e Mundo Obrero.

Membro do Gremio de Canteiros en Santiago de Compostela, da UXT, desde 1907; acadaría a súa presidencia en 1922 e, no seu mandato, uniuse á CNT. Militante da Agrupación Socialista (AS) de Santiago de Compostela desde 1910. Un dos primeiros militantes do PCE na súa localidade, en 1925 era secretario xeral deste partido en Galicia e membro do Comité Executivo ata 1931 e, co tempo, membro do seu Comité Central; neste ano foi candidato a Cortes por este grupo político nas catro provincias galegas.

No ano 1936 o PCE enviouno como candidato electoral por Estremadura para facer a campaña electoral.

Exiliado. Encarcerado.

A declaración da guerra civil cólleo en Estremadura e chegou polos montes ata Madrid, onde se enrola nas milicias republicanas, nas que acadou o grao de comandante. Trasladouse coa súa familia a Albacete, nomeárono secretario xeral do Instituto de Reforma Agraria do Ministerio de Agricultura en 1937 e tiveron que trasladarse a Valencia. Estaba de xeito temporal en Barcelona cando os franquistas tomaron Tarragona e, ao quedar illado, foxe a Francia.

Ao remate da guerra civil cruzou a fronteira cata Francia e ingresárono no campo de concentración de Le Barcarès (Pireneos Orientais, Occitania, Francia).

Exiliouse en América do Sur, vivindo en Cuba, República Dominicana, Colombia e Venezuela, país no que se instala de xeito definitivo.

Finou en Venezuela por mor dunha anxina de peito.

Outras fontes din que naceu o día 20/04/1894.