Amoedo Nogueira, Manuel

Canteiro, 24 anos. Solteiro. Tiña dúas irmás, Pilar e Maruja. A súa nai Teresa Nogueira era parteira.

Vogal das Xuventudes Socialistas Unificadas (XSU).

Na folga xeral de outubro de 1934 condenárono a 18 anos de cadea por tenencia de armas curtas e encarcerárono no penal do Forte de San Cristóbal, Pamplona (Navarra). Co triunfo da Fronte Popular (FP) liberárono e aclamárono á súa chegada a Pontevedra o día 26/02/1936.

Paseado.

Xefe das milicias en Mourente, participou na requisa de armas de xullo de 1936.

Despois do golpe de Estado, buscado polo delito de rebelión, agochárono en Xeve a súa moza e a familia nunha mina en desuso e tapada con toxos. Os falanxistas e a Garda Cívica, con Víctor Lis Quibén á cabeza, déronlle malleiras e asperxeron con gasolina á súa moza, ameazando con queimala viva coa fin de que calquera persoa descubrira o seu agocho. Alguén da familia confesa, cousa que a moza nunca perdoou.

A Manuel torturárono e finou asasinado.

O día 29/04/1937 publicouse en Pontevedra unha requisitoria contra el por unha causa de rebelión. Xa estaba morto.