Barcia Fernández, Olimpia

Tiña 14 anos. Casada con Antonio Seijo Palmeiro, que non foxe coa guerrilla e tivo que emigrar á República Arxentina. Irmá de Amador Barcia Fernández, Xicos, guerrilleiro antifranquista fuxido e exiliado.

Denigrada. Encarcerada.

A Garda Civil, para que delatase os agochos do seu irmán e doutros veciños, levábaa ao monte e dáballe malleiras para que os descubrise, igual que ao seu pai. Tamén os ameazaron de morte e ela estivo tres meses na cadea en 1941.

Pasaron por estes atrancos, entre outras: Olimpia Barcia Fernández, Maruja Vilar Pereira, irmá de Antonio e Higinio Vilar Pereira; Maruja Bouza Pereira, irmá de Jesús, Constantino, Vicente e José Bouza Pereira; María Vilar Pazos e Leocadia Vilar Pazos, irmás de Juan, Manuel, Saturnino e Jesús Vilar Pazos; Carmen Eive Vilar e Josefa Eive Vilar, irmás de Evaristo, Manuel e José Eive Vilar.

O día 15/03/1943 detivérona con algunha das anteriores e xulgáronas na causa 207/43, acusadas de acoller nas súas casas a guerrilleiros e de proporcionarlles comida e roupa.

Neste proceso xulgaron, entre outras, a Olimpia Barcia Fernández, Carmen Eive Vilar e Josefa Eive Vilar.

Estiveron un tempo no cárcere pero o proceso rematou sobresido. Olimpia permaneceu dous meses no cárcere de Ferrol (A Coruña).

Cando Amador pasou a Francia no ano 1946, a súa familia seguiu apoiando a guerrilla da IV Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia (EGG).