Barreiro Curtada, José-María-Armando

Médico, 31 anos. Casado; tiñan unha filla: María-Concepción. Veciño de Madrid. Irmán de José-Antonio-Edelmiro Barreiro Curtada, tamén exiliado. Estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela (USC), licenciándose no ano 1926; doutorouse en 1930 na Universidade Central de Madrid. Médico especialista en peito e cirurxián. Traballou en Galicia, no Principado de Asturias e en Madrid, onde se atopaba en xullo de 1936.

Militante da Agrupación Socialista (AS) de Santiago de Compostela desde a ditadura de Miguel Primo de Rivera Orbaneja. Membro do Sindicato de Médicos da UXT, do que foi secretario. No ano 1933 era vogal do Comité Local da AS de Mieres (Principado de Asturias).

Condenado á pena de morte por mor da folga xeral revolucionaria de outubro de 1934, conmutada pola de cadea perpetua. Amnistiado despois do triunfo da Fronte Popular (FP) no ano 1936.

Exiliado.

Durante a guerra civil exerceu de médico na Subsecretaría de Armamento da República desde decembro de 1937 ata xaneiro de 1939. Director do dispensario antituberculoso de Barcelona do Ministerio de Sanidade ata a fin da guerra.

Ao rematar a contenda pasou a Francia o día 06/02/1939.

O día 26/07/1939 embarcou no Statendam cara Nova York (Estados Unidos) e logo marchou a México, país ao que chega o 06/08/1939.

Exerceu a medicina en México DF, Tijuana e Ciudad Juárez.