Calvo Domínguez, Daniel

Casado con Brígida Monteagudo. Veciños de Langullo.

Simpatizante libertario.

Fuxido

Co golpe de Estado, no ano 1937, os seus amigos Mario Rodríguez Losada, o Pinche, e Manuel García Rodríguez, o Porco, víronse na obriga a botarse ao monte para salvar as súas vidas despois do asasinato do pai de Mario. O Pinche viviu como unha toupa en Santa María de Pena Folenche, A Pobra de Trives (Ourense) e Manuel García en Santiago de Placín, Manzaneda. O outro amigo do grupo era Daniel Calvo Domínguez, o Barbeiro, que permaneceu no pobo.

No ano 1941 xulgouno o Tribunal Rexional de Responsabilidades Políticas da Coruña co resultado de sentenza de sobresemento.

Correndo o 1952 e cando a Garda Civil descobre que encargara un traxe para Mario Rodríguez, diante do medo botouse ao monte. Tivo unha enfermidade na pel e curouno o médico interino de Asistencia Pública Domiciliaria (APD) do Bolo, Sebastián Ricoy Otero, que non dixo nada ás autoridades franquistas.

O día 25/09/1953 acusárono de participar co Pinche nun atraco en Santa María de Torbeo, Ribas de Sil (Lugo).

Xulgado en consello de guerra en Lugo polo delito de atraco a man armada, na causa 94/53, co resultado de sentenza de sobresemento.

O día 10/12/1955 apareceu o seu cadáver, morrera facía uns meses. Descoñécese quen o matou.