Díaz Hermo, Ramón

Serrador e político, 21 anos. Solteiro. Veciño de Santiago do Carril, Vilagarcía.

Militante do PCE. Dirixente do Ateneo Popular e membro do Sindicato de Peóns, da CNT, de Vilagarcía de Arousa.

Encarcerado. Sancionado.

Nos anos da guerra civil adicouse a cometer sabotaxes na zona de Vilagarcía de Arousa contra o alumeado público e as vías de comunicación. Tamén se implicou no asalto á reitoral de San Mamede de Abalo, Catoira (Pontevedra), onde recolleron víveres e queimaron unha bandeira monárquica. Prendérono os facciosos.

Xulgado en consello de guerra en Pontevedra acusado de auxilio á rebelión, na causa 1070/36, co resultado de sentenza a cadea perpetua e multa de 100 pesetas.

Ingresado na Colonia Penitenciaria da Illa de San Simón, Redondela (Pontevedra).

Trasladado ao penal do Forte de San Cristóbal, Pamplona (Navarra), onde ingresa o 16/01/1937.

Pena ordinaria conmutada pola comisión de exame de penas de Pontevedra; obtén a liberdade condicional o día 02/09/1940.

Incorporouse á guerrilla e volveu ser detido en 1943 por participar nun atraco en Lousame (A Coruña) con José Vidal Bugallo e Santiago Rey N..

Xulgado en consello de guerra en Santiago de Compostela polo delito de colaboración coa guerrilla antifranquista na causa 158/44; o tribunal condenou a seis anos de cadea a José Vidal Bugallo. Tamén procesaron a: Ramón Díaz Hermo, Santiago Rey N. e José-María Rodríguez Eiras.

Prendérono de novo e xulgárono en Santiago de Compostela o día 09/12/1944, na causa 259/44, co resultado de sentenza á pena de morte.

Fusilárono na cidade compostelá ás 08:00 h con Santiago Rey N..