Dios de Dios, Jesus de

Chofer, 34 anos. Casou en 1928 con Carmen Fernández Seguín; tiveron tres fillos: Perfecto, Camilo e Castor. Veciños de Coalloso, Sandiás. Pai de Camilo de Dios Fernández e de Perfecto de Dios Fernández.

Militante do PCE desde 1932, igual que a súa dona. Nas eleccións de febreiro de 1936 exerceu de apoderado da Fronte Popular (FP). Militante da Sociedade Labrega de Sandiás. A súa dona, de casa rica, tiña tres irmáns falanxistas.

Fuxido. Encarcerado.

No momento do alzamento militar participou en Sandiás na defensa da República.

Actuou de enlace da guerrilla despois do golpe de 1936 e na súa casa acubilláronse algúns fuxidos. Andou escapado no monte e a súa parella pasou a Portugal acompañada de Antonio, irmá do home. Requisáronlles a casa de Sandiás, que logo puideron recuperar.

Jesús permaneceu fuxido en Portugal durante catro anos; Carmen visitábao cando podía.

Cando enfermou do corazón tivo que regresar e presentouse ás novas autoridades. Tanto a el como ao irmán Antonio prendéronos o día 24/05/1940, saíndo en liberdae aos dous meses, en xullo seguinte.

Abríronlle un expediente por responsabilidades políticas en 1937 e en 1940.