Fernández Seguín, Carmen

Política, 31 anos. Casou en 1928 co chofer Jesús de Dios de Dios, fuxido e encarcerado (+1945); tiveron tres fillos: Perfecto, Camilo e Castor. Veciños de Coalloso. Eran dez irmáns, tres deles falanxistas. Nai de Camilo de Dios Fernández e de Perfecto de Dios Fernández.

Militante do PCE desde 1932, igual que o seu home.

Fuxida. Encarcerada. Sancionada.

Actuou de enlace da guerrilla antifranquista despois do golpe de 1936 e subministradora de provisións. O seu home andou fuxido no monte e pasou a Portugal acompañado de Antonio, irmá do home. Requisáronlles a casa de Sandiás, que logo conseguiron recuperar. Jesús permaneceu fuxido en Portugal durante catro anos.

A súa casa converteuse en base de apoio e Carmen únese á II Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia (EGG) da que era xefe militar Samuel Mayo Méndez, con Benigno Fraga Pita, Alejandro, como comisario político e delegado do PCE e na que se integran, entre outras persoas: Manuel Álvarez Novoa; Gumersindo Ansias Fernández, Sindo; Raúl Castro Cao, o Arxentino; Servando Cudeiro Prieto; Camilo de Dios Fernández; Perfecto de Dios Fernández; Carmen Fernández Seguín (nai de Camilo e Perfecto de Dios); César González González, Madriles; José-María Martínez Cerviño, Jaime; Manuel Nóvoa Barreiros; Máximo Nóvoa Barreiros; Antonio Pérez Barreiros, Cabila; Enrique Rey Durán; Manuel Rodríguez González; José-María Saavedra Díaz, Pepe; Lucio Saburido Feijoo; Ángel Santos Rodríguez, Antonio de Verín; Juan Selas e Juan Sorga Rodríguez.

Tiñan o refuxio na Edreira, San Pedro de Gabín, Montederramo (Ourense), na casa do matrimonio de Francisco Fernández Rodríguez, Galán, O Tío Calatrava, e Nieves González. Despois do enfrontamento de Velle, os guerrilleiros abandonaron a base por seguridade. Francisco, o encargado, sería asasinado pola brigadilla da Garda Civil en marzo de 1949 e a casa queimada; aplicáronlle a Lei de Fugas.

Uniuse ao grupo de Juan Sorga Rodríguez, que desde o mes de outubro de 1948 tentaban pasar a Francia.

Na viaxe sorprendeunos a Garda Civil en Chaherrero, Crespos (Ávila); o seu fillo Perfecto de Dios Fernández morreu no enfrontamento e a ela detivérona.

Xulgada en consello de guerra en Ourense en setembro de 1950 polo delito de “formar partidas armadas dedicadas al bandidaje y terrorismo”, na causa 111/50, co resultado de sentenza a cadea perpetua.

Tamén a procesaron no Tribunal Militar Territorial de Ourense na causa 201/50.

Volveulle ser incautada a súa casa de Sandiás.

Pasou 13 anos presa en Ávila, en Ourense, en Segovia, en Yeserías, en Alcalá de Henares e nas Ventas (estas tres últimas en Madrid).

Puxérona en liberdade definitiva no ano 1963 e trasladouse a Sandiás.