González Quiroga, Hilario

Labrego, 36 anos. Casado con Jesusa Fernández Arias. Veciños de Noudelo, San Fiz de Donís, Cervantes (Lugo), de onde era a súa dona.

Encarcerado. Morte en enfrontamento.

Ingresado no depósito de Becerreá (Lugo) o día 17/03/1937 e trasladado á Prisión Provincial de Lugo.

Xulgado en consello de guerra en Lugo polo delito de auxilio á rebelión, na causa 1132/37, co resultado de sentenza a cadea perpetua. Xuízo contra varios veciños de Cervantes e Navia de Suarna.

A sentenza condenou a cadea perpetua a: Hilario González Quiroga, Bernardino López Arias e Armando Pérez Arias; condenaron a prisión temporal a Valentín López Méndez. O auto foi absolutorio para: Amable Fernández Méndez e Manuel Fernández Méndez, e declarou fuxidos a: Teodoro Fernández Arias, Manuel García Alonso, Francisco González Arias, Teolindo González Arias, Segundo Martínez González, Manuel Pérez Arias e José-Ramón Pérez González. Tamén procesaron a: José López Lombardía, Manuel Pérez López e Antonio Trabado Brañas.

Hilario entregouse ás novas autoridades no ano 1938; enviárono tres anos á prisión de Lugo e, logo, a un campo de concentración en Toledo o día 11/01/1942, do que se fuga ese mesmo ano.

Pena ordinaria conmutada pola comisión de exame de penas de Lugo.

Xa en liberdade integrouse na Federación de Guerrillas de León-Galicia (FG), onde morre pouco despois.

Produto dunha delación, ao seu grupo cercárono forzas conxuntas da Garda Civil, do Terzo e da Policía Armada en Cantejeira. No enfrontamento morreron Hilario González Quiroga; Gerardo Lamas Cerezales; Sinforiano Alba Abella, o Tato, e Armando Pérez Arias. Tamén finou o policía Faustino Pardo Hernández. Da redada só puido fuxir con vida o guerrilleiro Pedro Lamas Cerezales.

Procesárono no Tribunal Rexional de Responsabilidades Políticas da Coruña e indultárono no ano 1961.