Rodríguez González, Eladio

Militar e político, 24 anos.

Militante do PCE desde os anos trinta.

Durante a folga xera revolucionaria de outubro de 1934 fixo retardar na súa bisbarra ás tropas que saían cara a represión no Principado de Asturias. Logo estivo 15 meses refuxiado en Chaves, Vila Real (Portugal) ata o triunfo da Fronte Popular (FP).

Fuxido. Executado.

Despois do golpe militar organizou un grupo guerrilleiro.

Pasou a Portugal e de alí marchou para alistarse no 219º Batallón Galicia, 6ª Brigada Mixta, 2ª División do III Corpo de Exército de Asturias, que loitou na fronte asturiana; acadou o grao de tenente no Corpo de Sanidade. Xa en Cataluña incorporouse á XI División e, despois, ao V Corpo de Exército, onde foi tenente de información do Estado Maior.

Ao remate da contenda pasa a Francia o día 11/02/1939. O PCE mándao a Cuba ao estourar a II Guerra Mundial, chegou o 29/11/1939.

Chegou de volta á Coruña o 26/03/1940 e actuou entre Galicia e Portugal. No país veciño participou na dirección do PCE no exilio.

Arrestárono os represores en Vigo o 26/10/1941.

Xulgado en consello de guerra en Madrid co resultado de sentenza á pena de morte.

Estivo uns meses na prisión de Porlier (Madrid).

Asasinárono os franquistas nas tapias do Cemiterio do Este, en Madrid, con Francisco Barreiro Barciela, Isidoro Diéguez Dueñas (Puertollano, Ciudad Real), Jesús Larrañaga Churruca (Urretxu, Guipúscoa), Manuel Asarta Imaz (Donostia, Guipúscoa), Joaquín Valverde, Jesús Gago e Jaime Girabau Estévez, (Sabadell, Barcelona).