Barros Torres, Manuel-Ramón

Labrego e político, 55 anos. Casado con Carmen Chantada e pai de Manuel Barros Chantada. Estivo na emigración na República Arxentina e, ao seu regreso, colaborou no movemento agrarista.

Concelleiro en 1931 e segundo tenente de alcalde de Meis, cando era alcalde Ramón Abal Sabarís. Pertenceu á sociedade La Fraternidad Obrera de Labregos de Meis.

Encarcerado.

Prendérono as autoridades franquistas en xullo de 1937, con outras persoas, acusados de requisar armas para opoñerse á sedición.

Xulgado en consello de guerra en Pontevedra, o día 17/03/1938, polo delito de auxilio á rebelión co resultado de sentenza a 12 anos e un día de cadea.

Neste consello de guerra inculparon a: Camilo Abal López, labrego Manuel-Ramón Barros Torres, labrego; Benito Güimil Prado, comerciante; Nemesio Outeda, labrego, e José Vidal Fernández, carpinteiro.

Ingresado na Colonia Penitenciaria da Illa de San Simón, Redondela (Pontevedra).

Conmutáronlle a pena na comisión de exame de penas de Pontevedra pola de dous anos de prisión menor e extinguírona o día 12/06/1939.

Abríronlle un expediente de responsabilidades políticas no 1939.

Agochou ao seu fillo Manuel Barros, nos anos corenta, para evitar que o arrestaran.