García Barros, Manuel

Mestre, escritor e xornalista, 59 anos. Casou en 1906 en Pousada con Carmen Insua Rodríguez, falecida en 1941, aos 63 anos; tiveron catro fillos. Veciños da Estrada. Pai de David García Insua, denigrado.

Fillo de labregos, estudou maxisterio por libre na Escola Normal de Santiago de Compostela (A Coruña) e rematou no ano 1905. Ocupou a praza de mestre de Primeira Ensinanza na Estrada. No ano 1927 aprobou a oposición de mestre nacional e destinárono a Castrelo do Val (Ourense).

Desde mozo colaborou con artigos en varias revistas e xornais, recibindo varios premios literarios pola súa obra escrita.

Simpatizou cos movementos agraristas e coas Irmandades da Fala, tamén co grupo Nós, sobre todo con Ramón Otero Pedrayo. Nos anos vinte era recoñecido como un referente da lingua e do galeguismo.

Denigrado. Encarcerado. Sancionado. Depurado.

Os fascistas sacárono da súa casa co seu fillo David, obrigárono a inxerir aceite de rícino, a cantar o Cara o sol e a borrar as pintadas pro-estatuto.

Sancionárono cunha multa de 200.000 pesetas.

Despois do golpe de Estado depurárono coa suspensión de emprego e soldo; emprego que xa non volveu recuperar. A separación definitiva do servizo confirmáronlla no ano 1940.

Na súa casa ocultáronse, entre outras persoas, o mestre Ramiro-Alfonso Castro Dono e o escritor e xornalista José-María Sánchez Brea.

No ano 1955 volveu pasar pola cadea.

En 1957 nomeárono membro da Real Academia Galega (RAG).