Rodríguez González, Eulogio

Vendedor ambulante, 19 anos. Veciño de Langreo (Principado de Asturias), onde o seu pai tiña unha tenda de tecidos. Irmán de Antonio Rodríguez González, morto en enfrontamento.

Militante da CNT.

Fuxido. Encarcerado.

Cando se produce o alzamento rebelde combateu no Exército Popular da República, prendérono os franquistas na fronte de Bilbao e internárono no campo de concentración de Miranda de Ebro (Burgos) e logo nun batallón de traballadores na fronte de Madrid.

En liberdade condicional, regresou a Galicia.

Dirixiu unha partida, que actuaba nos Peares e na Peroxa, na que tamén estaba o seu irmán Antonio Rodríguez González, Salvador Gil Moure, Carolo, e Clemente-Justo Quiroga Vázquez. A Garda Civil acusounos, entre outros cargos, do asasinato dun capitán da Aviación na estrada Chantada-Monforte de Lemos, de causar outras vítimas na estrada de Ourense e do asalto a un coche da feira.

En agosto de 1941 Antonio e Eulogio marcharon para Sabadell (Barcelona); Eulogio adicouse ao estraperlo e arrestárono en Barcelona o 21/03/1943. Os irmáns pasaron a Francia no verán de 1944.

Os irmáns Rodríguez González encargáronlle a Clemente-Justo Quiroga o axustizamento do seu compañeiro Salvador Gil Moure, morte que se produce o 07/02/1942.

Máis tarde os dous irmáns participaron na invasión do Val de Arán, integrados na 21ª Brigada da 104ª División e máis tarde na Agrupación Guerrilleira de Levante e Aragón (AGLA).

Cercados polas forzas represoras en Tragacete (Cuenca) o 13/01/1945, os irmáns Rodríguez conseguiron escapar; no enfrontamento morreran dous compañeiros. Localizáronos o seguinte día 27 en Cañizares, Antonio morreu abatido e ao seu irmán Eulogio prendérono.

Ingresárono na prisión de Cuenca

Xulgado en consello de guerra, o día 04/12/1945, polo delito de auxilio á rebelión co resultado de sentenza a cadea perpetua.

Pasou 15 anos na cadea, saíndo en liberdade condicional da Prisión Central de Burgos o 21/12/1958.