Gómez del Valle, Manuel

Xornalista, poeta e profesor, 30 anos. Veciño de Ourense. Fillo de emigrantes galegos en Cuba. Á súa nai María del Valle Lozano paseárona, e ao seu irmán Ricardo Gómez del Valle asasinárono. Establecéronse en Ourense en 1918 e volveu a Cuba. De regreso en Galicia exerceu de profesor en Amoeiro e Vilamarín, na provincia de Ourense.

Redactor de La Zarpa e colaborador en varios xornais.

No ano 1933 arrestárono con Eduardo Villot Canal baixo a acusación de rebelión; absoltos no mes de marzo dese mesmo ano.

Participou na campaña a favor do Estatuto de Autonomía de Galicia (EAG).

Manuel, como a súa nai, era comunista.

Executado.

Cando se produce o golpe dos sublevados, co socialista Fernando Cordón García, funcionario de Alfándegas en Verín (Ourense), trasladáronse á Gudiña para facer fronte aos rebeldes.

Prendeunos a Garda Civil en Xinzo de Limia (Ourense) o día 21/07/1936 e trasladáronos a Ourense.

Xulgado en consello de guerra sumarísimo en Ourense o día 03/08/1936, na causa 123/36, co resultado de sentenza á pena de morte.

Fusilárono ás 07:00 h no Campo de Aragón do Cuartel de San Francisco, de Ourense.

Á súa nai, María del Valle Lozano, prendérona por ter pedido a conmutación da pena capital do seu fillo, internárona na Prisión Central de Celanova e, máis tarde, asasinárona en Xinzo de Limia.

Ao seu irmán Ricardo Gómez del Valle obrigárono a servir como soldado no bando franquista, finando asasinado por un falanxista cara o remate da guerra civil, despois da toma de Valencia.