Mandías Merino, Miguel

Funcionario, pintor e político, 37 anos. Casado. Veciño de Santiago do Carril, Vilagarcía de Arousa. Irmán de Antonio Mandías Merino, fuxido, encarcerado e morto na cadea. Ordenanza municipal do Concello do Grove.

Xogou ao fútbol no Anduriña, S.D.

Encarcerado. Exiliado.

No momento do golpe militar participou no asalto ao cuartel da Garda Civil o día 20/07/1936 co alcalde Jacobo Barral Otero e con Manuel Puente Iglesias, delegado do gobernador civil, co obxectivo da requisa de armas para a defensa da II República diante dos sublevados e acudir na defensa da legalidade a Pontevedra; tiveron que dar volta a medio camiño, cando en Pontevedra xa declararan os golpistas o estado de guerra. Pouco despois prendérono os facciosos.

Xulgado en consello de guerra en Pontevedra polo delito de rebelión militar co resultado de sentenza á pena de morte.

Neste procedemento xulgaron a: Jacobo Barral Otero, mestre; Ángel Cadavid Caamaño, médico; Jacobo Otero Goday, médico; Miguel Mandías Merino, pintor; José Prol Figueiro, mariñeiro, e Manuel Puente Iglesias, funcionario.

Pena de morte conmutada na comisión de exame de penas de Pontevedra pola de cadea perpetua.

Ingresado na Colonia Penitenciaria da Illa de San Simón, Redondela (Pontevedra).

Trasladado ao penal do Forte de San Cristóbal, Pamplona (Navarra), onde ingresa o 05/02/1937. Participou no intento de fuga masiva desta prisión o día 22/05/1938 e capturárono forzas militares o día 24 en Juslapeña.

Puxérono en liberdade o día 05/09/1940.

No ano 1955 marchou para a República Arxentina.