Calvar Solla, Basilio

Mariñeiro, 25 anos. Veciño de Moaña. Irmán de Clemente Calvar Solla, executado, e de José Calvar Solla e Manuel Calvar Solla, encarcerados; tío de Manuel Calvar González, tamén executado, e de Carmen Calvar González, denigrada.

Membro de Solidaridad Marinera, da CNT.

Encarcerado. Fuxido.

Participou nos combates para opoñerse á sublevación de xullo de 1936. Fuxiu e prendérono os fascistas.

Xulgado en consello de guerra en Pontevedra polo delito de auxilio á rebelión, na causa 366/37, co resultado de sentenza a 12 anos e un día de prisión.

Interno na Prisión Provincial de Pontevedra, publicaron a súa liberdade condicional no BOE nº 153 do día 02/06/1941.

Procesárono no Tribunal Rexional de Responsabilidades Políticas da Coruña e indultárono no ano 1941.

Sobreviviu adicándose á venda de patacas e pola presión implacable das autoridades fascistas botouse ao monte.

Formou parte do grupo de Benigno Andrade García, Foucellas, que actuaba no sur da provincia da Coruña. En novembro de 1946 uniuse ao Destacamento Paco Barreiro, da V Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia (EGG), que dirixía Manuel Simón Campos, Xanote.

Por este destacamento pasaron: Agustín Álvarez Araujo; Basilio Calvar Solla, o Roxo de Domaio; Estanislao Cantero Izquierdo; Urbano Fernández Bastos, Fotógrafo, Roque; José García Molares, Maletas; Aurelio Gil Méndez; Avelino Otero Montes, Avelino; Ramón Pereira Antelo, o Parrillero; Claudio Rodríguez Vázquez, Penís, Crispín, e Manuel Simón Campos, Xanote.

Despois da morte dos líderes Manuel Simón Campos, Xanote, e Avelino Otero Montes, Avelino, o día 21/05/1947, os guerrilleiros sobreviventes dispersáronse. Aquí pérdese o rastro de Basilio.

Marchou a Francia.