González de Ubieta González del Campillo, Luis-Felipe

Militar, 36 anos. Mariño da Armada. Participou nas campañas de Marrocos.

Exiliado.

Ao comezo da guerra civil era capitán de corveta ao mando do buque de investigación oceanográfica Ártabro. O día 19/07/1936 faise cargo do mando do destrutor José Luis Díez e en setembro do mesmo ano era comandante do cruceiro lixeiro Miguel de Cervantes, co que participou na expedición republicana ao Cantábrico de setembro e outubro de 1936.

En xuño de 1937 nomeárono xefe do Estado Maior da Mariña e o día 21/10/1937 xefe da Frota republicana, na substitución de Miguel Buíza Fernández-Palacios. Baixo o seu mando tivo lugar a Batalla do Cabo de Palos o día 06/03/1938, onde os republicanos afundiron o cruceiro pesado rebelde Baleares.

Tiña como axudante persoal a José Oliveira Avendaño, habilitado como oficial 2º.

O día 08/01/1939 deixa a xefatura da Frota e pasa a mandar a Base Naval de Mahón. Diante da inminente derrota republicana e baixo a presión dos propios republicanos da illa, rendeu Menorca aos rebeldes o día 08/02/1939 para evitar un baño de sangue.

No procedemento contra a dotación do destrutor José Luis Díez, condenaron os mariñeiros: Manuel Agrasar Cajaraville, 24 anos, a cadea perpetua; Ángel Pedreira Martínez, 24 anos, pena de morte e Andrés Rodríguez Illanes, 22 anos, a 12 anos. O comandante do destrutor, Luis-Felipe González de Ubieta González del Campillo, 36 anos, exiliouse.

Despois da rendición embarcou, con outros moitos republicanos, no cruceiro británico Devonshire que os levou a Francia. Instalouse en París, onde viviu ata a invasión alemá, pasando despois a México e logo a Venezuela.

Finou cando mandaba o buque mercante Chiriquí, que non quixo abandonar cando o barco naufragou na desembocadura do río Magdalena, en Barranquilla (Colombia).