Llano de la Encomienda, Francisco

Militar, 57 anos. Casado. Ingresou na Academia Militar de Toledo aos 14 anos. Veterano da Guerra de Marrocos.

Cando se proclama a II República colocouse como un dos seus defensores. En 1931 ascendeu a xeneral de brigada e os líderes republicanos tiñan plena confianza en el. Cando a Fronte Popular gaña as eleccións de febreiro de 1936 designárono comandante da IV División Orgánica en Barcelona, aínda que como xeneral de brigada non lle corresponde o posto.

Membro da masonería.

Exiliado.

Dada a súa lealdade á República a conspiración dos sublevados fíxose ás súas costas. Identificábase con Unión Republicana (UR) e dicía que si as circunstancias o obrigaban, escollía antes o comunismo que o fascismo.

No momento do golpe de Estado aseguroulle ao presidente da Generalitat de Cataluña que non habería ningún problema coas tropas. Os oficiais implicados na rebelión tomaron algunhas posicións na cidade e Llano mostrou algunha indecisión.

O xefe designado polos sublevados para tomar o control de Barcelona era Manuel Goded Llopis, na substitución da que de xeito provisorio tomaría o xeneral Álvaro Fernández Burriel, que estaba ao mando da 2ª Brigada de Cabalería da IV División Orgánica en Barcelona. Despois de facerse co control de Mallorca e Eivisa, Goded marchou a Barcelona, onde destituíu e detivo ao xeneral Francisco Llano, pero fracasou no intento de controlar a cidade e tivo que renderse cando o xeneral José Aranguren Roldán lle negara o apoio da Garda Civil e se viu acosado por tropas leais apoiadas por traballadores que lideraban os anarquistas.

A Llano de la Encomienda afastárono do mando militar, xa que a súa indecisión levantou sospeitas nas autoridades republicanas.

En 1937 nomeárono xefe do Exército do Norte (Oviedo, Santander, Biscaia) pero tivo moitos enfrontamentos co lendakari vasco. O propio Francisco Largo Caballero recoñecía máis ao Exército Vasco que o Exército do Norte; estas diferenzas tiveron como consecuencia a enorme desorganización na zona. O lendakari Aguirre acusouno de non ser quen de mandar un exército. Substituírono a finais de maio polo xeneral Mariano Gamir Ulibarri (Madrid); aínda así Bilbao caeu o día 19/06/1937.

Llano permaneceu en Xixón (Principado de Asturias) ata o último momento, cando a caída asturiana o obrigou a pasar a Francia por mar.

Regresou a Barcelona e xulgárono polas súas actividades na Fronte Norte co resultado de sentenza de absolución.

Despois da caída de Cataluña volvería á zona central.

En marzo de 1939, diante do final da guerra, marchou ao exilio en Francia e, posteriormente, a México.