Tobío, José

Mariño mercante. Casado coa labrega e limpadora de casas Josefa Barreiro González; tiveron dous fillos: Julio e Valentín. Veciños de Trabanca Badiña, Santa Baia de Arealonga, Vilagarcía de Arousa (Pontevedra). Pascual era sobriño da militante da CNT Olivia Tobío.

Anarcosindicalista.

Fuxido. Exiliado.

Aos poucos días de producirse o alzamento logrou exiliarse en Francia, país no que solicitou emigrar a México.

Despois do dito golpe militar e pola mediación da súa tía política Olivia Tobío, a súa dona agochou na súa casa a un compañeiro de José, anarcosindicalista de 26 anos, Urbano Tarrío Montero, de Santa María de Rubiáns, Vilagarcía de Arousa, ao que buscaban os fascistas para asasinalo.

Os falanxistas presentáronse na súa casa e asasinaron a Urbano sen máis miramentos. Detiveron a Josefa á que levaron aos locais de Falanxe, onde a torturaron e déronlle tal malleira que a deixaron medio morta. Para fusilala, por mor do seu estado, tiveron que sentala nunha cadeira e despois de cribala a tiros deixárona morta no mesmo lugar.

Asasinada a súa dona, os fillos reuníronse con el en Francia.