Rosas Bermúdez, César

Taxista e sindicalista, 33 anos. Sobre o ano 1931 chegou a Vigo. Empregado das Factorías Vulcano.

Militante da CNT, dirixente do Sindicato Metalúrxico e secretario do Sindicato de Oficios Varios en Vigo. Militante das Xuventudes Libertarias (XXLL) e da Federación Anarquista Ibérica (FAI). Ao longo da súa carreira sindicalista, detivérono en varias ocasións por cenetista.

Fuxido. Morte en enfrontamento.

Cando se produce o alzamento rebelde participou fronte aos golpistas na resistencia en Teis e Lavadores, en Vigo; colaborou nos asaltos aos cuarteis para facerse con armas e loitou nas barricadas.

Cando se produce o triunfo do golpe, foxe aos montes da Madroa.

O día 12/04/1937 os sediciosos organizaron unha batida en San Xoán do Monte, en Vigo, na súa procura e na dos seus compañeiros Antonio Iglesias González e Ernesto Rodríguez Vázquez. Aos veciños que os acubillaban: José Niebla García e a súa dona Ángela Iglesias Rebollar, prendéronos e asasináronos no Monte da Guía.

O día 19/04/1937 os represores asasinan, por mor dunha delación, aos seus compañeiros de grupo Olegario Collazo Lago, Leopoldo Comesaña Lorenzo e José López Rivas, en San Xoán do Monte.

Xulgado en consello de guerra en Vigo polo delito de rebelión co resultado de ser declarado fuxido e en rebeldía.

Abríronlle un expediente por responsabilidades políticas en setembro de 1937.

A finais de xaneiro de 1939 participa nun atraco a unha taberna en Santa Mariña de Cabral, en Vigo, onde o recoñecen; no desenvolvemento do atraco morreu Meira, propietario do establecemento.

O día 03/04/1939, cando se refuxiaba con Antonio Iglesias González na casa de Lucía Domínguez Eiroa, no Toural, San Salvador de Teis, en Vigo, acurraláronos forzas da Garda Civil e remataron por suicidarse.

O Tribunal Militar Territorial de Vigo incoou a causa 305/39 por mor do seu pasamento.