Álvarez Blázquez, Darío

Médico, xornalista e escritor, 25 anos. Casou con Carmen Gándara Fernández; tiveron dous fillos: Darío e Alfonso. Veciños de Vigo. Fillo de Darío Álvarez Limeses, executado, e irmán de José-María Álvarez Blázquez, depurado. Licenciouse en Medicina no ano 1932 pola Universidade de Santiago de Compostela (USC); especializouse en pulmón e corazón no Hospital de San Carlos de Madrid. Exerceu a medicina en Tui e en Vigo, onde tamén exerceu de profesor auxiliar de Ciencias Naturais no Instituto.

Fundador do Partido Galeguista (PG) en Tui no ano 1932 e do que desenvolveu a presidencia.

Colaborou en varios xornais e revistas: Galicia Emigrante, El Pueblo Gallego, La Noche, Faro de Vigo, La Voz de Galicia...

Encarcerado.

Despois de producirse o golpe de Estado arrestárono en Tui nos primeiros días.

Co engano dun suposto embarazo salvou a vida de Josefa García Segret cando a condenaran á pena de morte. Como médico de prisións salvou a outros moitos presos.

No ano 1942 era médico de Pescanova en Vigo.

No ano 1947 volven a prendelo, esta vez en Vigo, baixo a acusación de pertencer á Unión de Intelectuais Libres (UIL).

Académico da Real Academia Galega (RAG) e da Academia de Medicina de Sevilla.

Faleceu na súa clínica da rúa Marqués de Valadares, en Vigo, mentres agardaba polo primeiro paciente da tarde.

Soterrárono no cemiterio de Pereiró, en Vigo.