Castro Soto, José

Labrego e político, 41 anos. Casou con Hermesinda López Beceiro; tiveron dous fillos: Alfonso e Antonio. Veciños de San Sebastián de Devesos, Ortigueira.

Concelleiro de Ortigueira en 1931 polo Partido Agrario Republicano Galego (PARG), en 1932 polo mesmo partido e en 1935 polo Partido Republicano Independente (PRI).

Encarcerado con outros por mor da folga xeral revolucionaria de outubro de 1934, xulgárono en xaneiro de 1935 acusado de pertencer ao Radio Comunista e de tenencia de armas. Liberado por mor dunha amnistía despois do triunfo electoral da Fronte Popular (FP).

Fuxido.

Despois do triunfo da sublevación militar escapou e botouse ao monte; rematou formando parte dunha grupo de fuxidos.

Xulgado en consello de guerra en Lugo polo delito de rebelión militar, na causa 659/39, co resultado de ser declarado fuxido e en rebeldía segundo resolución do día 15/09/1942.

Neste xuízo condenaron a prisión temporal a Demetrio Alonso González; declararon fuxidos a: Evaristo Candelas Pérez, José Castro Soto, Ramón Domínguez Gándara, José Fernández Formoso, Antonio Molins Valls, José Neira Fernández, Antonio Otero Rodríguez e Luis-María Trigo Chao. Tamén procesaron a: Ceferino Fernández Formoso, Enrique Fernández González, Amandino Neira Fernández e Leandro Sánchez Iglesias.