Esteban-Infantes Martín, Emilio

Militar, 44 anos. Ingresou na Academia de Infantería de Toledo en 1907 e compañeiro de promoción de Francisco Franco Bahamonde e Juan Yagüe Blanco. Serviu ás ordes de José Sanjurjo Sacanell en Melilla e Alhucemas. Aos vinte anos era capitán e pronto ascendeu a tenente coronel por méritos de guerra. No ano 1925 participou no Desembarco de Alhucemas. En 1928 era profesor na Academia Xeral Militar de Zaragoza.

No ano 1932 participou na "Sanjurjada".

Golpista.

O comezo da guerra civil sorprendeuno en Madrid e consegue incorporarse aos sublevados en Burgos, sendo xefe do Estado Maior do Corpo de Exército de Castilla. Desenvolveu diferentes cargos militares dos rebeldes ao longo da contenda.

En maio de 1940 ascendérono a xeneral de brigada e solicitou que o enviaran á fronte de Rusia no decurso da II Guerra Mundial. Sucedeu ao xeneral Agustín Muñoz Grandes no mando da División Azul o 12/12/1942, condecorouno Adolf Hitler e nomeárono xeneral de división por méritos de guerra.

Ocupou altos cargos na administración franquista, en 1951 acadou o grao de tenente xeneral e, no ano 1962, pasou á reserva.