González Basanta, Antonio

Mariñeiro e político, 18 anos. Veciño de Miño.

Fuxido. Exiliado. Encarcerado.

Cando se produce o movemento golpista ocultouse e, logo, foxe.

O día 31/08/1937 foxen de Miño, na pequena lancha motora La Golondrina, varios republicanos que levaban tempo agochados.

A fuga organizárona o ex-alcalde de Miño Ricardo Pérez Medín e a súa dona Francisca López del Río. Saíron de Miño e chegaron a Marennes (Nova Aquitania, Francia); mandáronos aos poucos días a Rochefort (Nova Aquitania, Francia), onde os meteron nun tren cara Barcelona, á que chegaron o día 17/09/1937.

Dos 11 fuxidos, nove eran de Miño: Manuel Barros Serrano, labrego; Antonio González Basanta, mariñeiro; Francisca López del Río, traballo na casa; Abelardo López Varela, xornaleiro; Ricardo Pérez Medín, albanel; José Rodríguez Pérez, mariñeiro; Francisco Rodríguez Quintas, ferreiro; Antonio Somorrostro Pérez, labrego, e Juan Varela Bouza, labrego. Tamén fuxiron Andrés Fraguas, que era madrileño, e Manuel Salorio Díaz, veciño da Coruña.

Causa aberta en Ferrol (A Coruña) polo delito de rebelión militar (roubo da motora La Golondrina) co resultado de ser declarado fuxido e en rebeldía.

Volveron a España e incorporáronse ao exército republicano en Valencia e Cataluña para loitar na guerra civil.

Exiliouse en Francia ao remate da contenda española, internárono en Argelès-sur-Mer e integrárono na 199ª Compañía de Traballadores Españois.

No outono de 1944 participa coa 10ª Brigada Guerrilleira en Huesca na "Operación Reconquista".

Prendérono os facciosos e ingresárono na Prisión Provincial de Lleida, despois trasladárono á prisión do barrio de Torrero (Zaragoza).

Xulgado en consello de guerra en Zaragoza, o día 27/06/1945, co resultado de sentenza a 12 anos e un día de prisión.