Pastoriza Fariña, Benito

Mariñeiro, 33 anos. Solteiro. Veciño de Santa María de Cela.

Encarcerado. Morte na cadea.

Prendérono os franquistas o día 02/12/1936 e estivo na cadea en Bueu por acudir o 20 de xullo a un acto na defensa da República en Pontevedra.

Xulgado en consello de guerra en Pontevedra, o día 29/12/1936, polo delito de rebelión militar co resultado de sentenza á pena de morte.

Pena de morte conmutada no mes de abril de 1937 pola de cadea perpetua.

Os procesados foron: Benito Aldao Lobeira, mariñeiro; Francisco Aldao Lobeira, mariñeiro; José Aye Estévez; Abelardo Barreiro Paredes, mariñeiro; Manuel Chapela Couso, canteiro; Ramón Chapela Otero, mariñeiro; Avelino Chapela Soliño, canteiro; Manuel Couso Gil, mariñeiro; Ramón Estévez Pazos, xornaleiro; José-Francisco Gómez de la Cueva, xornalista; Manuel Graña Pouseu, mariñeiro; Salvador Lobeira Juncal, mariñeiro; Manuel López Cortizo, mecánico; Benito Núñez Molares, labrego; Salvador Pardo Dávila; Benito Pastoriza Fariña, mariñeiro; Manuel Pastoriza Freire, xornaleiro; Manuel Ríos Pérez, mecánico, e Manuel Sánchez Juncal, albanel.

Ingresado na Colonia Penitenciaria da Illa de San Simón, Redondela (Pontevedra) o día 16/12/1936.

O día 15/07/1937 internárono no penal do Forte de San Cristóbal. Participou no intento de fuga masiva desta prisión do día 22/05/1938 e capturárono forzas militares o día 23 no monte Ezkaba. Outras fontes sinalan que non participou na fuga.

Morte rexistrada no Forte de San Cristóbal por mor dunha anoxemia, que lle causou unha tuberculose pulmonar.