Rodríguez Cadórniga, Felicitas

Tiña 18 anos. Veciña do Val. Filla de Concepción Rodríguez Cadórniga, executada, e irmá de Remedios Rodríguez Cadórniga, executada. Era parella do fuxido Jesús Quiroga Arias, o Chucho de Xagoaza, morto en enfrontamento no ano 1952; tiveron unha filla: Lola, nada no ano 1941, cando se atopaba na cadea.

Encarcerada.

Ao mozo da súa irmá Remedios, Gerardo Núñez Rodríguez, o Perdigueiro, que combatera no exército republicano no 219º Batallón Galicia, 6ª Brigada Mixta, 2ª División do III Corpo de Exército de Asturias, buscábano en outubro de 1939 forzas do I Terzo da III Bandeira da Lexión, que dirixía o entón tenente Sergio Peñamaría de Llano.

Andar nesta procura e na do Chucho de Xagoaza, que matara un veciño que as roubaba, deu como resultado os aforcamentos da súa moza, Remedios Rodríguez Cadórniga, e da nai desta, Concepción Rodríguez Cadórniga, o día 19/10/1939. Penduráronas dunha cerdeira nas proximidades da súa casa á vista de todos os veciños.

A irmá de Remedios, Felicitas Rodríguez Cadórniga, salvouse de ser colgada ao non estar na casa no momento no que se cometeron os asasinatos, pois estaba a apañar patacas en San Miguel de Xagoaza, O Barco de Valdeorras (Ourense), axudando á familia do seu mozo.

Polos mesmos feitos do encubrimento de Gerardo tamén colgaron, o día 23/10/1939, tres dos seus irmáns: José Núñez Rodríguez, 30 anos; Francisco Núñez Rodríguez, 28 anos, e Ramón Núñez Rodríguez, 25 anos.

Despois destes feitos, Felicitas pasou varias semanas agochada e marchou para o monte co seu mozo. Detida en abril de 1941, cando a sorprenderon na compañía da súa parella, el foi quen de fuxir.

Queimáronlles a súa casa.

Xulgada en Ourense polo delito de auxilio á rebelión co resultado de sentenza a tres anos de prisión menor.

Pasou polos cárceres do Barco de Valdeorras e de Ourense.

Saída da cadea volveu ao Val coa filla e por alí pasaba o Chucho para acubillarse; por mor dunha delación, o día 20/08/1952 os represores prenderon a José.