Pereira López, Juan

Tiña 18 anos. Veciño de Regoela. Irmán de Arturo Pereira López, tamén paseado. Curmán de Antonio Vilar Pereira, fuxido na Santa Teresa.

Fuxido. Paseado.

Denunciado polo veciño de Regoela e falanxista Santiago García Rodeiro.

Detido na emboscada dos falanxistas, na noite do 4 ao 5 de setembro de 1936, con varios compañeiros, cando se achegaran á casa da súa avoa, Francisca Pereira, nos Xicos, Regoela. Alí se congregaran Amador Barcia Fernández, Xicos; Arturo Pereira López e Juan Pereira López; Jesús Bouza Pereira; Baltasar López Ardao, Baltasar de Zacotos, e Joaquín Torres Sas, o Soldado. Os falanxistas tiñan rodeada a casa, agochados nun alpendre. Ao descubrilos, Baltasar saíu correndo e matárono; ao resto prendéronos.

Antes do amencer saíron cara Sillobre. A altura de San Marcos, Amador sacou unha navalla que levaba no peto, liberouse das ataduras e conseguiu saltar do camión que os levaba ao cemiterio de Sillobre, onde ían fusilalos. Conseguiu liberar a Torres e a Arturo Pereira; Arturo, ao ver que o seu irmán Juan seguía amarrado, dubidou e prendérono. Amador e Torres fuxiron cada un polo seu lado; Joaquín Torres acadou o río Belelle e agochouse; Amador fuxiu da zona. A Jesús Bouza, a Arturo Pereira e a Juan Pereira asasináronos no cemiterio de Sillobre; Juan non tiña os 18 anos.