Vilar Pereira, Antonio

Casado con Maruja Arnoso Anca, de Xavariz, Santa Olaia de Soaserra, Cabanas. Irmán de Higinio Vilar Pereira, fuxido e exiliado coma el, de Maruja Vilar Pereira, denigrada, e de María Vilar Pereira, deportada. Curmán de Manuel, Jesús, Juan e Saturnino Vilar Pazos, tamén fuxidos. Tamén era curmán de Arturo e Juan Pereira López, aos que pasearon o día 05/12/1936 no cemiterio de Santa Mariña de Sillobre, Fene (A Coruña); Juan tiña menos de 18 anos.

A súa irmá Maruja Vilar Pereira casara con Amador Barcia Fernández, Xicos; a Garda Civil levábaa ao monte para que delatase o agocho do seu irmán e doutros veciños fuxidos, como non o facía recibiría unha presa de malleiras.

Pertencía ao grupo das esquerdas que adoutrinara Pascual Carballo.

Fuxido. Exiliado.

Despois do triunfo da sublevación militar andou fuxido no monte co seu irmán Higinio, aínda que non o estaban a perseguir.

Estiveron agochados nas fragas de Soaserra varios escapados: Antonio Vilar Pereira, fuxido no Santa Teresa; Juan Anca Arnoso (curmán da muller de Antonio Vilar); Manuel Piñeiro Antón, Manolo do Menor, fuxido no Santa Teresa; Amandino Arnoso; Manuel Rodríguez Pérez, Galán, fuxido no Santa Teresa; Celestino Otero Paz, encarcerado; Florentino Otero Paz, Floro, encarcerado; Jesús López Ardao, Someiro, exiliado; Vicente Bouza Pereira, que era algo atrasado; Ramiro Martínez López, Zapateiro, encarcerado; Juan Vilar Pazos, morto no monte en 1943; Ramón García Rodríguez, Manteiga; Francisco Barcia Martínez, Paco da Casanova; José Vázquez Mauriz, Patitas, eliminado pola propia guerrilla en 1951; Ramiro Martínez Rodríguez, Ramiro Grande, paseado en 1942; Manuel Eive Vilar, asasinado en 1946 nunha emboscada da Garda Civil; Ramiro Paz Romeu, morto en enfrontamento coa Garda Civil en 1940.

Agochábase con Ramiro Carbón Fornos, Carbón, o Lagoa, cando, por mor dunha delación, os sorprendeu a Garda Civil, o día 23/02/1946, no monte Teixeiro, en Santa María de Cabalar (entre Formariz e Vilar de Mouros), A Capela (A Coruña). Antonio escapou e a Ramiro matárono dun tiro.

Fuxido ás tres da mañá na evasión do Santa Teresa, na noite do 12 ao 13 de decembro de 1946, con fuxidos do norte de Lugo e da comarca do Eume. Eran persoas do PCE que fuxían ao ver que os aliados xa non ían atacar a Francisco Franco Bahamonde e escapaban sen a autorización da dirección da guerrilla. Despois de mercar o barco por 60.000 pesetas, embarcaron na praia de Abrela, Santa María de Suegos, O Vicedo (Lugo), chegando a Baiona (Nova Aquitania, Francia) o día 20/12/1946. Trasladáronos ao campo de concentración de Mérignac (Nova Aquitania, Francia).

Entre os fuxidos estaban: Amador Barcia Fernández, Evaristo Candelas Pérez, Ramón Chaves Albo, Evaristo Eive Vilar, José-Antonio Franco Basanta, Francisco Gómez Núñez, Eusebio González Pedreira, Vicente Lage Fernández, Antonio Molíns Valls, Victoriano Mosquera, Antonio Paleo Saavedra (organizador), Laureano Pérez Rubiños (dono do barco), Evangelina Pigueiras (parella de Molíns Valls), Manuel Piñeiro Antón, José Soto, Manuel Vilar Pazos, Antonio Vilar Pereira, Higinio Vilar Pereira, Domingo Villar Torres e Ramón Vizoso. Tamén ía Dolores Fernández, Lola, compañeira de Evaristo Candelas.

Fuxiu co seu irmán Higinio.