López Ardao, Baltasar

Labrego, 26 anos. Veciño do Someiro, San Vicente de Regoela. Emigrado nos Estados Unidos. Segundo testemuñas adoutrinou aos seus veciños nas ideas de esquerdas. Irmán de Jesús López Ardao, o de Someiro; José López Ardao, José de Zacotos, encarcerado, e de Manuel López Ardao, Manuel de Zacotos, tamén encarcerado. A súa irmá, María López Ardao, casara con Evaristo Eive Vilar.

Fillo de Constantino López, que con outros veciños se rebelara contra o cura de Santa Olaia de Soaserra, Cabanas, por mor do pago da oblata. Constantino e outros abrazaran o protestantismo uns dez anos antes, no ano 1926.

Fuxido. Paseado.

Denunciado polo veciño de Regoela, o falanxista Santiago García Rodeiro.

Detido na emboscada dos falanxistas da noite do 4 ao 05/09/1936, con varios compañeiros, cando se achegaran á casa da súa avoa Francisca Pereira, nos Xicos.

Alí se congregaran Amador Barcia Fernández, Xicos; Arturo Pereira López e Juan Pereira López; Jesús Bouza Pereira; Baltasar López Ardao, Baltasar de Zacotos, e Joaquín Torres Sas, o Soldado. Os falanxistas tiñan rodeada a casa, agochados nun alpendre. Ao descubrilos, Baltasar saíu correndo e matárono; ao resto prendéronos.

Antes do amencer saíron cara Santa Mariña de Sillobre (Fene). A altura de San Marcos, Amador sacou unha navalla que levaba no peto, liberouse das ataduras e conseguiu saltar do camión, que os levaba ao cemiterio de Santiago de Sillobre (Fene) e onde ían fusilalos. Conseguiu liberar a Torres e a Arturo Pereira; Arturo, ao ver que o seu irmán Juan seguía amarrado, dubidou e prendérono.

Amador e Torres fuxiron cada un polo seu lado; Joaquín Torres acadou o río Belelle e agochouse; Amador fuxiu da zona.

A Jesús Bouza, a Arturo Pereira e a Juan Pereira executáronos no cemiterio de Sillobre. Juan non chegaba aos 18 anos.

Mantívose agochado no monte, perseguírono os represores, tiroteárono e asasinárono nos Xicos.

Morte rexistrada nos Xicos ao aplicarlle a Lei de Fugas.