Rodríguez Cadórniga, Remedios

Veciña do Val. Filla de Concepción Rodríguez Cadórniga, executada, e irmá de Felicitas Rodríguez Cadórniga, encarcerada. Unida sentimentalmente ao fuxido Gerardo Núñez Rodríguez, o Perdigueiro, executado; tiñan unha filla: Milagros.

Executada.

A Gerardo, que combatera no exército republicano no 219º Batallón Galicia, 6ª Brigada Mixta, 2ª División do III Corpo de Exército de Asturias, buscábano en outubro de 1939 forzas do I Terzo da III Bandeira da Lexión, que dirixía o entón tenente Sergio Peñamaría de Llano.

Andar nesta procura e na do Chucho de Xagoaza, que matara un veciño que as roubaba, deu como resultado os aforcamentos da súa moza, Remedios Rodríguez Cadórniga, e da nai desta, Concepción Rodríguez Cadórniga, o día 19/10/1939. Penduráronas dunha cerdeira nas proximidades da súa casa á vista de todos os veciños.

A irmá de Remedios, Felicitas Rodríguez Cadórniga, salvouse de ser colgada ao non estar na casa no momento no que se cometeron os asasinatos, pois estaba a apañar patacas en San Miguel de Xagoaza, O Barco de Valdeorras (Ourense).

Polos mesmos feitos do encubrimento de Gerardo tamén colgaron, o día 23/10/1939, tres dos seus irmáns: José Núñez Rodríguez, 30 anos; Francisco Núñez Rodríguez, 28 anos, e Ramón Núñez Rodríguez, 25 anos.

Gerardo conseguiu pasar a Portugal, onde o prendeu a Garda Nacional Republicana (GNR) con Rogelio Rodríguez López, de Soulecín, e Constantino Santos Morán, de Bembibre (León). A estas tres persoas deportáronas a España e executáronas en Ourense en outubro de 1941.