García Lugrís, Juan-Antonio

Mariñeiro, 30 anos. Veciño da Cabreira, Mera, San Xián de Serantes, Oleiros. Mariñeiro do María Helena J. Irmán de Andrés García Lugrís, procesado, e de Manuel García Lugrís, encarcerado.

Militante da CNT e membro do Sindicato de Mariñeiros de Mera.

Fuxido. Encarcerado.

O día 07/10/1937 ás 04:00 h varias persoas fanse co dominio da tarrafa María Helena J, de Mera, e condúcena cara Francia, chegando a Saint-Nazaire (Países do Loira, Francia) o día 09/10/1937. Varios dos tripulantes están implicados na acción; ao patrón Manuel García Lugrís, que se opón á fuxida, déixano na lancha auxiliar en Cabo Prior.

Desde Francia aos nove escapados enviáronos a España, á zona republicana, e estiveron nas frontes de Barcelona e Valencia; a tripulación que non deserta volve ao porto de Celeiro (Lugo). A tarrafa era propiedade do médico de Mera, Ramón Juega López.

Os nove fuxidos eran: Pedro Hidalgo Longueira, mariñeiro; Rafael-José Patiño García, carpinteiro; Juan Temprano Lugrís; Juan-Antonio Neira Moscoso, mariñeiro; os irmáns Manuel Irajo Lago e Francisco Irajo Lago; Andrés Siso Longueira, mariñeiro; Juan-Antonio García Lugrís, mariñeiro, e José Illanes Barreiro.

Xulgado en consello de guerra en Ferrol (A Coruña) polo delito de deserción co resultado de ser declarado fuxido e en rebeldía.

Retornado, detéñeno na Coruña en 1939 e retómase o seu procesamento.

Xulgado en consello de guerra en Ferrol polo delito de adhesión á rebelión co resultado de sentenza a 12 anos de prisión.

Interno na Colonia Penitenciaria da Illa de San Simón, Redondela (Pontevedra), publicaron a súa liberdade condicional provisoria no BOE nº 5 do día 05/01/1943.