Gómez González, María

Política, 31 anos. Casada con José Ares Sánchez, mestre nacional destinado en Santiago de Parada das Achas, A Cañiza (Pontevedra); tiñan catro fillos. Veciños da Cañiza. O seu pai traballaba como enxeñeiro na empresa Vías y Construcciones.

No ano 1934 afiliouse a Esquerda Republicana (ER), que fundara Manuel Azaña Díaz. Presentouse ás eleccións de 1936 por ER e converteuse na primeira alcaldesa da Cañiza e a única muller á fronte dunha alcaldía nas eleccións de febreiro de 1936.

Encarcerada.

O día 21/07/1936 as forzas da Compañía de Seguridade e Asalto de Pontevedra entran na Cañiza e fanse co concello sen atopar resistencia. Á alcaldesa detivérona e levárona ao cárcere de Ribadavia (Ourense).

Xulgada en consello de guerra en Vigo (Pontevedra), o día 10/10/1936, polo delito de rebelión militar co resultado de sentenza á pena de morte.

Neste proceso xulgaron a: María Gómez González, alcaldesa da Cañiza; Tirso-Servando-Justino Gómez Freijido, latoeiro; Antonio Mojón Vázquez, mestre; Justo Moure Giráldez, propietario do Bar O Paraíso e concelleiro, e Jesús-Eugenio Pérez Pérez, mestre. Condenaron a todos á pena de morte e executáronos, agás a María que alegou estar preñada.

A execución da súa pena de morte suspendeuse temporalmente polo embarazo e, posteriormente, conmutáronlla pola de cadea perpetua o día 13/12/1936.

Ao seu home ingresárono na Colonia Penitenciaria da Illa de San Simón, Redondela (Pontevedra) e a ela enviárona a Saturrarán, Mutriku (Guipúscoa).

Puxérona en liberdade no ano 1943, marcha a Lugo onde se establece cos seus catro fillos.

Aproba as oposicións de enfermería, traballo que desenvolve ata xubilarse no ano 1977.