Lameiro Bermúdez, José

Labrego e político. Veciño da Veiga. Curmán de Benigno Romero Lameiro, fuxido e exiliado.

Fuxido. Morte en enfrontamento.

Membro do Comité de Defensa da Veiga contra os rebeldes. Despois agochouse.

Xulgado en consello de guerra polo delito de auxilio á rebelión, na causa 526/37, co resultado de ser declarado fuxido e en rebeldía.

Absolveron no proceso a Antonio Yáñez Fernández e declararon fuxidos a: Juan Álvarez Escudero, José Blanco, Melchor Diéguez, José Lameiro Bermúdez, Andrés Murias, Antolín Murias, Alfonso-José-Agustín Ortega Prada, Francisco Porto Seoane, Joaquín Seoane Domínguez e Plácido Sobrino.

Cando se produce o golpe militar, escondeuse co seu curmán Benigno e con Clemente-Vidal Fernández Lorenzo, Clemente Vidal, en Santiago de Corzos, A Veiga (Ourense).

Co tempo volveron á casa dos Lameiro, onde os rodearon forzas da Garda Civil e dos falanxistas; prodúcese un enfrontamento e José morre na acción, abrasado vivo, despois de que os represores lle puxeran lume á casa e o feriran de gravidade. O seu curmán Benigno foi quen de fuxir.

Antes da súa morte e no desenvolvemento do enfrontamento feriu a dous gardas civís.