Puente Baamonde, Ricardo de la

Militar, 41 anos. Militar do Exército do Aire. Curmán de Francisco Franco Bahamonde. Non empregou o apelido Bahamonde, senón o de Baamonde. Orfo de neno, pro afillado da súa tía, a nai de Franco, polo que os dous curmáns conviviron de nenos; Ricardo tiña tres anos menos que Francisco.

Ingresou na Academia de Enxeñeiros no ano 1911, sendo capitán en 1919. Era comandante da arma de Aviación no ano 1934 e a Fronte Popular (FP) destinouno como xefe da base do aeroporto de Sania-Ramel, en Tetuán (Marrocos). Participou na Guerra do Rif, onde o condecoraron con dúas medallas.

Persoa das esquerdas.

Durante a folga xeral revolucionaria de outubro de 1934 negouse bombardear aos mineiros asturianos, polo que ao seu curmán Francisco destituíuno, cando Franco era xefe do Estado Maior.

Executado.

A sublevación militar sorprendeuno cando era o comandante do Aeródromo de Tetuán Sania-Ramel, no Protectorado de Marrocos, manifestándolle ao Alto Comisario de Marrocos, Arturo Álvarez-Buylla Godino, tamén fusilado, que se mantería fiel á República. Nesta base tiña que aterrar o Dragon Rapide, que levaba a Franco para encargarse da rebelión fascista.

As tropas golpistas, mandadas polo coronel Eduardo Sáenz de Buruaga Polanco, cercaron a base e o día 18/07/1936 a resistencia rematou. Ricardo rendeuse, non sen antes ordenar aos seus homes a destrución dos Breguet 19 que había na base.

Cando o seu curmán Francisco Franco chegou a Tetuán para asumir o mando dos sublevados, deu o seu prace para que ao seu curmán o fusilaran, aínda que delegou no xeneral Luis Orgaz Yoldi a sinatura da sentenza.

Xulgado en corte militar polo delito de traizón, fusilárono o día 4 de agosto no Monte Hacho (Ceuta).