Magdalena González, Claudio

Electricista, taberneiro e político, 37 anos. Casado. Veciños de Pontevedra. Traballou de electricista en Oviedo (Principado de Asturias). Logo estableceuse en Pontevedra para exercer o seu oficio e rexentar unha taberna na rúa San Román. Vicepresidente da sociedade de taberneiros La Viña.

Dirixente do Partido Republicano Radical Socialista (PRRS); despois integrouse como membro destacado en Unión Republicana (UR).

Fuxido. Executado.

Logo do golpe dos militares rebeldes participou na defensa do Goberno Civil de Pontevedra e foxe con outras persoas aos montes do Acibal e do Castelo.

As forzas represoras facciosas, mandadas por Víctor Lis Quibén, recibían delacións constantes e as batidas sobre os fuxidos sucedíanse día e noite.

O día 08/09/1936 un grupo de seis gardas civís e 40 gardas cívicos foron quen de detelo. Estaba fuxido con Alejandro Gama Casalderrey, que foi quen de escapar dos represores.

As acusacións contra Claudio eran graves: ser contacto do ex-gobernador civil, alardear do seu poder e influencia comunista, participar na requisa e na entrega de armas, mala conduta... O informe que o deostaba asinábao o comandante da Garda Civil Joaquín Velarde Velarde.

Xulgado en consello de guerra os días 16 e 17 de febreiro de 1937 en Pontevedra polo delito de rebelión militar, na causa 115/37, co resultado de sentenza á pena de morte.

Neste proceso xulgaron a: José Acuña Lamas, ferroviario; Manuel Buján Rivas, mestre; Constantino Gómez Rodríguez, mestre; Claudio Magdalena González; Víctor Moldes Carro, comerciante, Castor Pérez Peón, albanel, e Albino Sánchez Leiro, mestre. Condenáronos a todos á pena de morte, aínda que a José Acuña e a Manuel Buján conmutáronlles a pena.

Ingresárono os franquistas na Colonia Penitenciaria da Illa de San Simón, Redondela (Pontevedra).

Morte rexistrada en Pontevedra por mor dun colapso cardíaco; recibira catro tiros por fusilamento.

A Claudio fusilouno un pelotón de 40 gardas de asalto o sábado 17 de abril ás 07:00 h no quilómetro 1 da Avenida de Uruguai.

Soterrárono nunha tumba municipal no cemiterio de San Amaro de Pontevedra.

Procesárono en xullo de 1937 polo Tribunal Rexional de Responsabilidades Políticas da Coruña e castigárono cunha multa de 50 pesetas o día 26/03/1940. Indultárono no ano 1961.