Pereira López, Arturo

Veciño de Regoela. Irmán de Juan Pereira López, tamén paseado. Curmán de Antonio Vilar Pereira, fuxido no Santa Teresa.

Fuxido. Paseado.

Denunciado polo veciño de Regoela e falanxista Santiago García Rodeiro.

Detido na emboscada dos falanxistas da noite do 4 ao 05/09/1936 con varios compañeiros, cando se achegaran á casa da súa avoa, Francisca Pereira, nos Xicos, Regoela. Alí se congregaran Amador Barcia Fernández, Xicos; Arturo Pereira López e Juan Pereira López; Jesús Bouza Pereira; Baltasar López Ardao, Baltasar de Zacotos, e Joaquín Torres Sas, o Soldado. Os falanxistas tiñan rodeada a casa, agochados nun alpendre. Ao descubrilos, Baltasar saíu correndo e matárono; ao resto prendéronos.

Antes do amencer saíron cara Sillobre. A altura de San Marcos, Amador sacou unha navalla que levaba no peto, librouse das ataduras e conseguiu saltar do camión que os levaba ao cemiterio de Sillobre, onde ían fusilalos. Conseguiu liberar a Torres e a Arturo Pereira. Arturo ao comprobar que o seu irmán Juan seguía amarrado, dubidou e prendérono. Amador e Torres fuxiron cada un polo seu lado. Joaquín Torres acadou o río Belelle e agochouse; Amador fuxiu da zona. A Jesús Bouza, a Arturo Pereira e a Juan Pereira asasináronos no cemiterio de Sillobre; Juan non tiña os 18 anos.